دیشب ساعتای 1 اینا بود که لپ تاپمو زدم به شارژ و دیدم شارژ نمیشه و بعد از کلی جستجو فهمیدم مشکل از پریزه، از دوتا سیم پشت پریز یکی از پریز دراومده بود و منم چون کار مهمی با لپ تاپم داشتم در یک اقدام بشدت عجیب برق اتاقمو قطع کردم، فازمتر آوردم، سیم و وصل کردم و درست شد:)😂😂
این قضیه که هفته ی دیگه من قرار نیست برم مدرسه خیلی برام یجوریه. دلم برای اون دختر 17 ساله سرکش که بیشتر از روزایی که مدرسه رفت، امتحان کنسل کرد، کلی دراما داشت، وقتایی که خسته میشد با دبیر حرف میزد که وقت کلاس بره، حسش وقتی که بالا ترین نمره کلاس و میگرفت ، شیشه ای که شکوند و مدیر عجیب و غریبمون تنگ میشه
این قضیه که سایت انتخاب رشته دوباره باز شد واقعا عجیب بود:/ و در حرکتی بشدت عجیب تر من فیزیو مشهد و دو سه تا کد رشته پزشکی دیگه هم زدم.
به اینجا دیگه خیلی سر نمیزنم، اکانت توییترم تقریبا بدون استفاده است و اکانت اینستاگرامم فقط یه مخاطب غیر فعاله. احساس میکنم همه ی آدم هایی که منو به صورت مجازی میشناختن فراموشم کردن.
این چند روز که درگیر انتخاب رشته بودم خیلییییی به همههههه جنبه های دندون دارو و پزشکی فکر کردم به اینکه اصلا از شهرمون برم یا نه چه دانشگاهی برم و اصلا چی بخونم. واقعا بزرگسالی چه باگ بزرگیه 😩
سوختن یه سری از آدما که حتی اونقدر جرئت ندارن که یه اسم یا آدرس وبلاگ با کامنت چرتشون بزارن برام خیلی جالب بود :)
اون روزایی که من ۷ و نیم صبح میرفتم سالن مطالعه ۱۱ شب برمیگشتم خونمون؛ شبای امتحان نهایی که بالای ۲۴ ساعت نمیخوابیدم؛ وقتی از کلاس یازدهم شروع کردم برای کنکور خوندن؛ وقتی مسافرت نرفتم؛ مهمونی نرفتم و شماره چشمم از ۰.۷۵ شد ۱.۷۵ فکر نمیکردم یه روز یه آدم لوزر که خودش توی زندگیش هیچی نشده؛ به هیچ جایی نرسیده و تا آخرین روز زندگیش قراره توی بدبختی دست و پا بزنه به من کلی چرت و پرت بگه که چجوری ممکنه کنکور قبول شده باشم.
یه پیام بد برات دارم عزیزم: از امروز تا هر روز که دنیا ادامه داشته باشه من موفق تر؛ با سواد تر و پولدارتر میشم و فقط این تویی که تهش باید کاسه گدایی بگیری دستت و بخاطر لوزر بودن و بی عرضگیت گریه کنی😘🩷
رتبم اومدد:)))) 1537 شدمممممممم😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭 عالیه برام:)))))
احتمال خیلی زیاد فردا یا پس فردا بالاخره رتبه ها میاد:) اگه تا چند روز بعد اعلام نتیجه چیزی اینجا ننوشتم بدونین خراب کردم و رفتم یه گوشه دارم گریه میکنم.