داشتم به این فکر میکردم که شعر پروانه فانوس رو هر جا خوندم تشویق شدم! حتی یکی دوتا مسابقه هم رفت و به جاهای خوبی رسید. اما یه بار که برای داداش بزرگه خوندمش، ازش کلی ایراد گرفت، این یعنی چی؟ اونجاش چرا اینطوره؟ این دوتیکه چه ربطی بهم داشت؟ و هزار تا چیز دیگه. اگه داداش بزرگ آدم اهل ادب و قلمی بود زورم نمیگرفت، میگفتم یه چیزی حالیشه که داره اینجوری میگه. ولی کسی که تنها کتابایی که خونده کتابای مدرسه و انواع اقسام رفرنس گایتون و هال و این چرت و پرتا است چجوری اصلا میتونه راجع به کارای من حرف بزنه؟
داداش بزرگه، تو بزرگترین سهم رو از دلیل کمبود اعتماد بنفس من داری.
یله | دوشنبه بیستم اسفند ۱۴۰۳
0:43
